Verwondert u niet, verbaast u slechts.

In de politieke draaimolen van tegenwoordig sta je telkens weer voor verrassingen. De ene keer zie je het aankomen en de andere keer totaal niet. En het verdwijnen van Gerda Postma als wethouder hoorde wat mij betreft onder die laatste categorie. Dát had ik niet zien aankomen.

Wat in ieder geval zeker is: het belang van de burger lijkt steeds meer op de achtergrond te verdwijnen. Wij hebben er zelfs onze naam aan gegeven: Gemeente Belangen Achtkarspelen en die intentie zullen wij altijd blijven houden. Ik zou bijna een prijs uit willen reiken voor degene die het nu nog snapt. In juli wordt het voltallige team van wethouders naar huis gestuurd, hoofdzakelijk – zo werd het in ieder geval gebracht – vanwege de problemen op het gebied van samenwerking tussen de toenmalige wethouders. Eén van de drie komt via de achterdeur weer terug en nog geen drie maanden later verdwijnt ook degene die ook toen al problemen binnen het college had. Dit laatste heb ik af kunnen leiden uit wat de betreffende wethouder op haar Facebook-account plaatste:

[citaat:] Toen ik na de val de kans kreeg om mijn missie voort te zetten…heb ik de verantwoordelijkheid gevoeld om daar ja tegen te zeggen…ik wist dat het niet gemakkelijk zou zijn… Dat was geen onvoorwaardelijk ja…want er waren belemmeringen ook voor de val…we zouden als nieuw college die belemmeringen wegnemen….ik heb geconstateerd dat…om welke reden dan ook…de belemmeringen eerder groter dan kleiner zijn geworden… [einde citaat].

Er zijn mij al veel voorgegaan en er zullen nog vele volgen, en ik ben de laatste die een waardeoordeel zal geven. Maar als blijkt dat samenwerking met vijf verschillende wethouders niet slaagt is het volgens mij de hoogste tijd voor een stukje zelfreflectie. Wat kan ik er zelf aan doen, wat heb ik er al aan gedaan en wat moet ik nog meer doen om de samenwerking op een hoger peil te brengen? Ik koester het uitgangspunt dat als mij iets niet zint ik dat kan (en moet) proberen te wijzigen. Lukt dit om wat voor reden niet, dan zal ik met de bestaande situatie moeten leven. Om dan de pijp aan Maarten – in dit geval aan Sjon – te geven, is dan toch het laatste wat je doet?

Enfin, we zitten aan het begin van alweer een nieuwe politieke periode en een nieuw jaar, waarvoor de begroting inmiddels is vastgesteld. De cijfers over 2016 lijken steeds rooskleuriger te worden en het jaar kan dus goed worden afgesloten.